|

Sinds ik voor Digifotofreak reviews schrijf merk ik dat ik ook gelijk een stuk enthousiaster ben geworden over de lenzen die ik bezit. Zo leer ik mijn spullen nog beter kennen en weet ik precies wat ik wel en niet mag verwachten, en welke situatie het beste bij welk objectief past. Daarnaast kan ik mijn ervaringen delen. Met deze gebruikersreview wil ik aangeven wat mijn ervaringen zijn met één van de Olympus bestsellers de 12-60mm f2.8-4 SWD.
Op Japanse websites waren er al een aantal jaren voordat Olympus haar nieuwe SWD(supersonische autofocus) lenzen aankondigde foto's te zien. Op deze foto's was het duidelijk dat zij aan een nieuw autofocus systeem werkte. Zo hadden Canon Nikon en Sigma als enige toegang tot de patenten van de zogenaamde utrasone motors. Waardoor zij als enige lenzen konden produceren die over deze technologie beschikte sinds enkele jaren is het patent van Canon verlopen. Daarna nam het aantal lenzen van andere merken met deze technologie gestaag toe. Op dit moment heeft Olympus 3 lenzen die haar eigen ontwikkelde SWD. Naar eigenzeggen van Olympus werden deze motors al voor langere tijd in hun medische technologie gebruikt en zijn deze na herontwikkeling als autofocus motor gebruikt. Technische eigenschappen: Lensopbouw: 14 elementen in 10 groepen Beeldhoek: 84-20 graden Bereik: 12-60mm 5X optische zoom (in 35mm formaat 24mm-120mm) Minimale en maximale diafragma: f2.8-4/f22 Aantal diafragma bladen: 7 Maximale beeldvergroting 1:4 (1:2 in 35mm formaat) Minimale scherpstelafstand: 0,25m Autofocus: intern en SWD Filterdiameter: 72mm Formaat: 79,5mm X 98,5mm Gewicht: 575 gram Extra meegeleverd: tas en zonnekap Bevat weerbestendige seals: ja Type lens: hoogwaardige allround/standaard zoomlens
 De 12-60 is samen met de E-3 aangekondigd. Met 12-60mm f2.8-4 SWD was duidelijk te zien dat zij fotografie naar een nieuw niveau wilde tillen. Zo was de E-3's autofocus veel geavaniceerde dan voorheen en beschikte de 12-60mm over een nieuwe autofocus motor. Deze combinatie zou volgens testen van Olympus de snelste ter wereld zijn op dat moment. Ook was het duidelijk dat de 12-60mm f2.8-4 SWD naast de autofocus een groot voordeel had ten opzichte van de kitlens van de E-1, de 14-54 2.8.35 door de 4mm(in 35mm) meer groothoek en de 12mm(in 35mm) meer tele bereik. Hoe ben ik bij deze aankoop gekomen? Ik liep toevallig een fotowinkel binnen waar ze er een hadden staan voor een mooie prijs. Plots verliet een nieuwe eigenaar van de 12-60 de winkel. Gelukkig heb ik daar achteraf geen spijt van gekregen ;-).
Het onderstaande voorbeeld geeft de verhouding weer tussen de 12-60mm, 14-54mm en pro klasse 14-35mm. Door met je muis over de afbeelding te gaan zul je het verschil zien wanneer de lenzen ingezoomd staan.  Allround lens Over het algemeen zal ik zelf niet snel enthousiast worden van allround achtige lenzen. Panasonic en Leica zijn er destijds in geslaagd iets te produceren wat eigenlijk niet haalbaar leek. Een lens met een bereik van maarliefst 28-300mm (de 14-150 f3.5-5.6) welke scherp is over het hele bereik en waar vertekening geen probleem is. Niet dat de 12-60mm f2.8-4 een vergelijkbaar bereik heeft, nee maar door het omgerekende bereik van 24-120mm heb je een lens die misschien wel 60 tot 80% van je fotografie kan omvatten. Met een groothoek van 24 mm heb je in de meeste gavallen voldoende groothoek. Zo kan de groothoek met gemak voor landschappen worden gebruikt als architectuur. De tele stand kan gebruikt worden voor portret, macro en door het flexibele bereik ook erg geschikt voor straatfotografie. Wat mij betreft is deze lens erg geschikt voor diegene die niet van lenzen wisselen houdt en niet kwaliteit en snelheid in willen leveren.
Een voorbeeld van 24mm en 120mm, door met je muis over de foto te gaan zul je zien wat ongeveer het verschil is tussen het maximale tele en maximale groothoek bereik.

Deze lens is ook zeer goed te combineren met de Zuiko 50-200mm f2.8-3.5, hierdoor heb je een bereik van maarliefst 24-400mm met twee scherpe lenzen die nog vrij lichtsterk zijn ook. Daarnaast zou je voor het bereik ook aan de combinatie met de 70-300 kunnen denken. Omgerekend heb je dan een bereik van 24-600 met twee lenzen, iets wat qua compactheid niet bij andere merken te vinden is!
Een van de voordelen die de 12-60mm f2.8-4 heeft ten opzichte van de standaard kitlens de 14-42mm f3.5-5.6 is dat deze veel geschikter is voor close-up opnamen. Twee voorbeelden van de close-up mogelijkheden van de 12-60mm f2.8-4:
Autofocus Olympus geeft aan dat de combinatie E-3 met 12-60mm f2.8-4 de snelste autofocus resultaat ter wereld kon aanbieden. Zonder twijfel is de 12-60mm f2.8-4 de snelste autofocus lens ooit door Olympus geproduceerd. Helaas hebben reviewers nooit de moeite genomen hiervan een vergelijking te maken. Hoewel de vergelijking E-3 met 14-54mm 2.8-3.5 al vele malen sneller was dan de Nikon D300 met 17-55mm f2.8. Aangezien Nikon's autofocus als snel beschouwd wordt, zou ik me er daarom geen zorgen over de snelheid maken. Behalve dat de SWD stiller is vergeleken met de conventionele autofocus motors is ook bij deze lens de handmatige focus erg prettig. Waarschijnlijk zal het bereik niet toereikend zijn voor de meeste sporten, toch houd hij makkelijk bewegende objecten bij zowel in de S-AF als C-AF. Wanneer je een skate park bezoekt hoef je absoluut geen momenten te missen.
Bij de onderstaande foto was het niet moeilijk de skater bij te houden, de autofocus stelde in een oogwenk scherp en zo kon ik de actie vastleggen.
 Bouwkwaliteit Op de bouw kwaliteit van deze lens is niets aan te merken, de 12-60 f2.8-4 beschikt over een zeer effectieve weerbestendige sealing. Olympus demonstreerde bij de aankondiging van de E-3 de bestendigheid door emmers met water over de E-3 met 12-60mm f2.8-4 te gooien. Maar ook op youtube staan diverse filmpjes waar mensen die hun E-3 met 12-60mm f2.8-4 testen op dit gebied.
Bij de 12-60mm f2.8-4 wordt een bloemvormige zonnekap geleverd, zelf had ik wel graag een raampje in de zonnekap gewenst. Want wanneer de zonnekap is bevestigd is het zeer lastig een polarisatiefilter te draaien zonder met je vingers op het glas te komen. Vergeleken met de 14-54 zul je zien dat de 12 extra mm'rs in het tele bereik wel invloed hebben op het formaat van de 12-60mm f2.8-4 op 60mm(omgerekend 120mm).

Scherpte Voor mij is misschien wel de belangrijkste reden dat ik voor Olympus als camera systeem heb gekozen: de lenzen. Iets wat mij vertrouwen geeft is dat Olympus hoge eisen stelt aan de kwaliteit van de lenzen. Zo is is de 14-35mm f2.0 meerdere malen uitgesteld en meerdere keren op de tekentafel veranderd voordat deze op de markt kwam. Zo geldt het ook dat 12-60mm f2.8-4 kunstmatig gediafragmeerd wordt om over het hele bereik scherpte te kunnen leveren! Effectief zou deze lens maarliefst een lichtsterkte hebben van f2.2 in de groothoek, door kwaliteits eissen is dit verminderd naar 2.8. Binnen werken met deze lens is ook mogelijk, de lens is op 2.8 zeker scherp genoeg en heeft voldoende scherpte diepte. Dit zelfde geld voor de tele stand op f4 is hij ook zeer scherp. Alleen wanneer meer scherpte diepte van belang zoals bij landschap is het nodig deze lens wat te diafragmeren.
Het onderstaande voorbeeld geeft de scherpte weer op diafragma f4 op 60mm(120mm in 35mm) oftewel volopen: Bokeh test Van de bokeh zul je zien dat deze in sommige gevallen iets harder oogt dan die van sommige andere lenzen waaronder de 14-35mm f2.0 , 35-100mm f2.0, 50mm f2.0 en de 50-200mm f2.8-3.5 . In dit geval lijkt deze lens daarom meer op een Carl Zeiss lens. Nog steeds geldt het dat wanneer je een Leica lens naast een Carl Zeiss zet, dat de Leica zeer goed is in de onscherpe delen. Daarintegen is Carl Zeiss minder goed met zachte achtergronden, maar levert dan wel weer een stuk scherpere beelden. Dus wie weet komen de 35-100mm f2.0 en de 14-35mm f2.0 wel bij Leica vandaan  Ondanks de wat hardere bokeh slaagt de 12-60 f2.8-4 er nog wel in om ronde bokeh te vormen, dankzij de rond vormige diafragmabladen; zie onderstaande foto's.

Landschappen Een van de redenen dat de 12-60mm f2.8-4 erg interessant is als allround zoom voor landschappen is dat deze meer groothoek heeft. Door de 24mm groothoek is deze wijd genoeg om dynamsisch ogende foto's te nemen. De onderstaande foto's zijn voorbeelden van de groothoek van deze lens.

Vertekening Voor een lens die omgerekend 24 tot 120mm in 35mm is is de vertekening bijzonder binnen de perken gebleven. Ondanks dat zijn er testers geweest die klaagde over de vertekeing, dit is vrij opmerkelijk zeker gezien je een 24mm bereik niet mag vergelijken met een 28mm lens. De volgende feiten zijn bekend in de groot hoek heeft de 12-60mm f2.8-4 2,31% vertekening. Als je dit vergelijkt met een (veel) duurdere lens zoals de Nikon 24-70mm(2,84%) en een qua bereik meer vergelijkbare lens zoals de Canon 24-105mm f4(4,28%) zul je zien dat de vertekening zeker niet hoog is. Beide lenzen worden namelijk gezien als profesionele lenzen.
In mijn ervaring heeft de groothoek vertekening nooit storende effecten gehad op de beelden. Zie voorbeeld:
Natuurlijk kun je ook aan gespecialiseerde groothoeken denken wanneer je nog lagere vertekening wilt. Je zult dan vooral moeten denken aan gespecialiseerde lenzen zoals de 11-22mm 9-18mm of de 7-14mm als het je dagelijks werk is.
Software matig corrigeren is natuurlijk ook een optie. Nu wordt er gesproken van een moeilijk te corrigeren vertekening, nu blijkt er bij Olympus Studio versie 2.3(betaalde software) een mogelijkheid te zijn om vertekening te corrigeren. Het ziet er erg naar uit dat deze een database heeft voor alle lenzen en kan deze zo goed per lens corrigeren. Wat mij betreft is deze ook effectief. Let wel op bij de Nederlandse versie zit er een vertaal fout in, zo zul je kun deze in de software vinden onder de naam ruiscorrectie.
Het onderstaande voorbeeld geeft de vertekening aan zonder en met software correctie door met je muis over de foto te gaan zie je de gecorrigeerde versie. ![]()
Door de ingewikkelde constructie is de lens wel wat gevoeliger voor flare dan bijvoorbeeld de 14-54mm f2.8-3.5 en de 11-22mm f2.8-3.5, gelukkig zul je er in het algemeen weinig van merken.
De 12-60mm f2.8-4 of de 14-54mm f2.8-3.5 Wanneer je op het punt staat een van deze lenzen aan te schaffen dan zul je misschien wel zien dat het verschil niet erg groot is. Beide zijn goed, alleen de 12-60mm f2.8-4 heeft een net groter bereik waardoor lenzen wisselen minder belangrijk is.
Een voorbeeld van het verschil tussen 28mm en 24mm door met je muis over de foto te gaan zie je dit verschil:
 Inmiddels heeft Olympus een verbeterde 14-54mm f2.8-3.5 op de markt gebracht. De motor van deze lens is ongeveer net zo stil als de SWD, echter is de technologie niet hetzelfde. Zo beschikt de 14-54 versie I en II over focus by wire, bij de SWD heb je een fijner en snellere manier om handmatig scherp te stellen. Het voordeel van de 14-54mm f2.8-3.5 II dat die wel met de snelle contrast autofocus kan werken. Ook was de 14-54 f2.8-3.5 al erg rap met scherp stellen. Als je de extra groothoek erg belangrijk vindt en de net iets meer scherpte en snelheid ga voor de 12-60mm f2.8-4. Voor de prijs/kwaliteitsverhouding is de 14-54mm f2.8-3.5(versie I of II) de betere keus.
Conclusie Hoog aanbevolen
+ door groothoek en tele bereik zeer goed inzetbaar + Scherp over het hele bereik + De AF is zeer snel en stil + Handmatige autofocus + Closeup mogelijkheden +– prijs is wel fors, gelukkig wel in lijn met de concurrentie – redelijk flare gevoellig
Wil je het beste uit je 4/3 camera halen en toch gemak? Ook bij deze lens heeft Olympus het gepresteerd om een professioneel inzetbare, bijna superzoom lens te ontwikkelen. Met een bereik waar andere merken alleen maar beginners lenzen in kunnen aanbieden. Wat mij betreft heeft Olympus met de 12-60mm f2.8-4 zich zelf weer als serieus fotografie merk op de kaart gezet. En ook gezaghebbende testers als DPreview en Photozone.de hebben deze lens met veel enthousiasme gestest en als hoog aanbevolen aangeprezen. Wanneer je een upgrade wil voor je huidige standaardzoom objectief en je budget is toerijkend dan is deze lens het overwegen absoluut waard! |